Wejście Jezusa do Jerozolimy

Wejście Pańskie do Jerozolimy (Niedziela Palmowa, cerk. Wierbnoje Woskriesienije lub Waij) to jedno z 12 wielkich świąt (dwunadiesiatych) obchodzone w ostatnią niedzielę Wielkiego Postu przed Paschą. Upamiętnia triumfalny wjazd Chrystusa na osiołku jako pokornego Króla-Mesjasza. Wierni święcą wierzbowe gałązki, symbolizujące zwycięstwo życia i wiarę.

Boskiej Liturgii o godzinie 9.00 przewodniczył proboszcz parafii ks.mitrat Jerzy Bogacewicz w asyście ks. mitrata Teodora Weremiejuka i ks. protodiakona Marcina Kuźmy. Śpiewał chór pod dyr. Marty Zinkiewicz. Ks.prot.Aleksy Kuryłowicz spowiadał. Potem ks. Teodor również spowiadał. Dziś Cerkiew Prawosławna uroczyście świętowała Wejście Chrystusa do Jerozolimy. Kazanie ewangeliczne wygłosił proboszcz.

Dziś czytano Ewangelię wg Apostoła i Ewangelisty Jana (J 12, 1 – 18): “Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim? Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: Zostaw ją! Przechowała to, aby /Mnie namaścić/ na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie. Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, Gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa. Nazajutrz wielki tłum, który przybył na święto, usłyszawszy, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wziął gałązki palmowe i wybiegł Mu naprzeciw. Wołali: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie oraz Król izraelski! A gdy Jezus znalazł osiołka, dosiadł go, jak jest napisane: Nie bój się, Córo Syjońska! Oto Król twój przychodzi, siedząc na oślęciu. Z początku Jego uczniowie tego nie zrozumieli. Ale gdy Jezus został uwielbiony, wówczas przypomnieli sobie, że to o Nim było napisane i że tak Mu uczynili. Dawał więc świadectwo ten tłum, który był z Nim wówczas, kiedy Łazarza z grobu wywołał i wskrzesił z martwych. Dlatego też tłum wyszedł Mu na spotkanie, ponieważ usłyszał, że ten znak uczynił.”

Św. Pryczastija udzielano z trzech czasz (kielichów). Na zakończenie Liturgii zostały poświęcone palemki (wierbaczki) .