Prawiło wiery i obraz krotosti, wozdierżanija uczytiela jawi tia stadu twojemu, jaże wieszczej istina; sieho radi stiażał jesi smirenijem wysokaja, niszczetoju bohataja: otcze, swiaszczennonaczalnicze Nikołaje, moli Christa Boha, spastisia duszam naszym.

Same twe dzieła zaprawdę ukazały Cię twej owczarni jako prawidło wiary, wzór pokory, nauczyciela wstrzemięźliwości. Dlatego pokorą zyskałeś wielkość, ubóstwem – bogactwo, ojcze święty, Mikołaju, błagaj Chrystusa Boga, aby zbawione były dusze nasze.