Boskiej Liturgii o godzinie 9.00 przewodniczył proboszcz parafii ks.mitrat Jerzy Bogacewicz w asyście ks.mitrata Teodora Weremiejuka i ks.protodiakona Marcina Kuźmy. Śpiewał chór pod dyr. Marty Werszko. Kazanie ewangeliczne wygłosił proboszcz.
Dziś czytano Ewangelię wg św. Apostoła i Ewangelisty Mateusza (9, 27-35): „Gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za Nim dwaj niewidomi którzy wołali głośno: Ulituj się nad nami, Synu Dawida! Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: Wierzycie, że mogę to uczynić? Oni odpowiedzieli Mu: Tak, Panie! Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: Według wiary waszej niech wam się stanie! I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie! Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy. Gdy ci wychodzili, oto przyprowadzono Mu niemowę opętanego. Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę, a tłumy pełne podziwu wołały: Jeszcze się nigdy nic podobnego nie pojawiło w Izraelu! Lecz faryzeusze mówili: Wyrzuca złe duchy mocą ich przywódcy. Tak Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości”.
Na zakończenie Boskiej Liturgii proboszcz w imieniu duchowieństwa i komitetu cerkiewnego złożył życzenia Walentinowi Żyluk naszemu stróżowi z okazji imienin. Chór zaśpiewał Mnogaja Leta.
Męcz. Walenty Rzymianin WALENTY RZYMIANIN, kapłan, męczennik (Muczenik Walientin preswitier), 6/19 lipca. Z pochodzenia był Rzymianinem. Żył w III w. i pełnił funkcję prezbitra. Wiodąc bogobojne życie, za które dostąpił daru czynienia cudów, nawrócił na wiarę chrześcijańską wiele osób. W 269 r., podczas prześladowań chrześcijan za cesarza Klaudiusza II Gota, Walenty z grupą innych wyznawców Chrystusa został pojmany i wtrącony do więzienia. Najpierw torturowano go, po czym skazano na śmierć. Wraz z nim zginęło małżeństwo Persów Marinus i Marta, które z dwoma synami Audifaksem i Abakumem, przybyło do Rzymu, aby służyć chrześcijanom wtrącanym do lochów. Św. Marinusa i jego syna ścięto mieczem, a św. Martę utopiono w rzece. Inni chrześcijanie zostali ścięci lub ukamienowani. Relikwie świętych Marinusa i Marty spoczęły w cerkwi św. Jana Szałaśnika w Rzymie, a św. Walentego w cerkwi św. Praksedy.
