Dzisiaj Cerkiew wspomina św. mnicha Aleksego człowieka Bożego patrona ojca Aleksego Kuryłowicza. Z tej okazji składamy ojcu najserdeczniejsze życzenia. Sił duchowych i cielesnych , pomocy Bożej we wszystkich poczynaniach na rzecz Cerkwi,wiernych, uczniów oraz owocnej pracy w Bractwie Młodzieżowym. Mnogaja Leta czcigodny Solenizancie !!!

ALEKSY CZŁOWIEK BOŻY, błogosławiony (Prepodobnyj Aleksij, czełowiek Bożij), 17/30 marca.

Urodził się w 360 r. w Rzymie w rodzinie rzymskich patrycjuszy: Eufemiusza i Agle. Z woli rodziców poślubił krewną króla, ale już w dniu ślubu uciekł z domu. Wsiadł na statek i popłynął do Ziemi Świętej, skąd udał się do miasta Edessa.

Rodzice wszędzie szukali syna lecz nie mogli go odnaleźć. Tymczasem młodzieniec wybrał sobie inną drogę życia – żebractwo. Prowadząc przy miejscowej świątyni życie nędzarza przestrzegał ścisłego postu i w każdą niedzielę przystępował do sakramentu Eucharystii. Wszystko co otrzymywał od innych natychmiast rozdawał potrzebującym, sam zaś żywił się jedynie chlebem i wodą i to tylko w takich ilościach, by nie umrzeć z głodu.

Po siedemnastu latach Aleksy wsiadł na statek płynący do Tarsu, który jednak zgodnie z wolą Bożą wiatry przygnały do jego ojczyzny. Tu, nie rozpoznany przez nikogo żebrak, spędził u progu rodzinnego domu następne dwadzieścia lat. Przeczuwając zbliżająca się śmierć opisał własne życie w liście i w 411 r. zasnął snem wiecznym. Dopiero wówczas rodzice i żona świętego dowiedzieli się kto żył tuż obok nich przez tak wiele lat.

Po śmierci z ciała świętego zaczęła wydzielać się przyjemna woń i wonna mirra. Przez cały tydzień przybywający do grobu zmarłego otrzymywali uleczenie od chorób. Pochowano go w świątyni św. Bonifacego.

W 1216 r. stwierdzono, że ciało świętego Aleksego nie uległo rozkładowi. Na miejscu, gdzie zostało złożone wzniesiono wówczas wspaniałą świątynię.

W średniowieczu św. Aleksy był postacią bardzo popularną w Europie i Północnej Afryce. Uchodził za patrona ubogich, żebraków i pielgrzymów. Napisany o nim poemat jest jednym z najstarszych zabytków językowych we Francji. Cześć oddaje mu również Kościół rzymskokatolicki. Na miejscu jego domniemanego domu w Awentynie wzniesiono dedykowaną świętemu wspaniałą bazylikę.

Święty uważany jest za patrona rybaków. Wierni modlą się również do niego o to, by pomógł im pozbyć się grzechu dumy i wyniosłości. Czczony jest głównie w bizantyjskim obszarze kulturowym oraz Rosji.